Zarząd MGO

Płyta Tlenek Magnezu powinna być przechowywana w suchym, wentylowanym budynku, w pozycji poziomej, bez kontaktu z nadmiernie wilgotnymi powierzchniami. Jeśli deska przez jakiś czas stoi na zewnątrz, należy ją przechowywać pod zadaszeniem, aby chronić ją przed bezpośrednimi opadami deszczu. Deskę należy przenosić w pozycji ściśle pionowej, unikając uszkodzeń mechanicznych i zamoczenia powierzchni. Wilgotne deski należy przed montażem wysuszyć (skontrolować wzrokowo, czy powierzchnia jest jednolita, jasna, bez ściemnienia). Przed przystąpieniem do montażu, jeśli zajdzie taka potrzeba, należy dociąć deskę nożem lub piłą tarczową (wyrzynarką). Jeżeli powierzchnia płyty jest zakurzona, usuń kurz.

W przypadku wyposażenia wewnętrznego montaż deski należy wykonać w trakcie prac wykończeniowych (w okresie zimowym przy włączonym ogrzewaniu), przed wykończeniem podłóg w „normalnych” warunkach wilgotnościowych, po zakończeniu wszystkich procesów „na mokro” i okablowaniu wykonano instalację elektryczną i wodno-kanalizacyjną. Jednocześnie temperatura w pomieszczeniu nie powinna być niższa niż 15 stopni. Przed montażem płytę MgO należy zaadaptować w pomieszczeniu zamkniętym (co najmniej 3 dni). Okres grzewczy wynosi 4-5 dni, jeśli deska była przechowywana i transportowana w temperaturze poniżej +5 stopnia. Zainstaluj tylko suchą deskę.

Przy montażu płyt magnezjowych należy uwzględnić paroprzepuszczalność materiału. Dlatego też, jeśli front płyty wykończony jest materiałem o niskiej paroprzepuszczalności, co zapobiega wchłanianiu pary wodnej z otaczającego powietrza (płytki ceramiczne, farby paroizolacyjne, tapety itp.), tylna strona płyty powinny mieć również podobne właściwości. W tym celu zaleca się zabezpieczenie tylnej strony płyty MgO folią paroizolacyjną mocując ją do ramy lub pokrycie powierzchni i końców płyty podkładami (farbami) w celu utworzenia folii paroizolacyjnej.

Wymagania gotowej konstrukcji. Im cieńsza deska, tym mniejsza jest odległość między płatwiami. Wsporniki główne montuje się w odstępach 401, 481, 602 mm do okładzin ściennych i ścianek działowych. Rozstaw wsporników dodatkowych ramy sufitu podwieszanego wynosi 401 mm. W przypadku wykorzystania płyty jako podkładu do klejenia kamienia odstęp pomiędzy płatwiami zwęża się do 301 mm, a w przypadku konstrukcji podbudowy podłogowej należy dodatkowo założyć profile boczne ze skokiem 301-451 mm.

Płytę MgO należy mocować do systemu profili (szkieletu) za pomocą wkrętów samogwintujących przebijających lub wiercących z łbem stożkowym (z nacięciami na części stożkowej). Części systemu profili metalowych i wkręty samogwintujące muszą posiadać powłokę antykorozyjną, dodatkowo cienkościenne elementy profili muszą mieć grubość co najmniej 0.55 mm. Montaż płyty do ramy należy przeprowadzić od środka deski do krawędzi. Skok wkrętów wynosi 200-250 mm w środkowej części i 150-200 mm na obwodzie płyty, odległość od krawędzi deski do miejsca wkręcania wynosi 15-20 mm .

W przypadku prac wewnętrznych, w pomieszczeniach suchych i dobrze wentylowanych, szczelina pomiędzy deskami powinna wynosić od 4 do 5 mm, w pomieszczeniach wilgotnych i na zewnątrz od 5 do 6 mm. Szczelina pomiędzy końcami płyty MgO a konstrukcją obudowy (w miejscach przylegających do podłóg, ścian, sufitów) wynosi 6-10 mm.

Przed szpachlowaniem spoin i nałożeniem masy wyrównującej całą powierzchnię deski oraz jej końce należy dwukrotnie zagruntować metodą „mokre na mokre”.

Szczeliny wypełnić nie wcześniej niż 3 dni po zakończeniu montażu. Do wzmocnienia łączeń użyj taśmy wykonanej z wysokiej jakości fizeliny lub włókna szklanego i szpachli. W pomieszczeniach o warunkach „suchych” i „normalnych” do uszczelniania spoin stosuje się szpachlówki na bazie gipsu modyfikowane dodatkami polimerowymi, np.: „KNAUF” – „FUGENFULLER”, „UNIFLOT”; „SEMIN” - SE-78, SE-86; Śnieżka - AKRYL-PUTZ ST10. Do warunków „wilgotnych” potrzebne są wypełnienia polimerowo-cementowe typu „Snieżka” ACRYL-PUTZ FD12. W pomieszczeniach o znacznych wahaniach temperatury i wilgotności, do wypełnienia spoin płyt MgO ze ścianą, stropem (na obwodzie połączenia), a także na elewacjach zaleca się zastosowanie trwale elastycznej szpachlówki polimerowej.

Szpachlówki gipsowe (gipsowo-polimerowe) służą do pełnego wypełnienia powierzchni w pomieszczeniach o warunkach „suchych” i „normalnych”, a w „wilgotnych” – szpachlówki polimerowe i cementowo-polimerowe. Do wypełnień na elewacjach budynku stosuje się wyłącznie wypełnienia na bazie cementu z dodatkami wzmacniającymi modyfikowanymi polimerami.

Zaleca się malowanie płyty MgO farbami paroprzepuszczalnymi, które nie zakłócają swobodnego wchłaniania i powrotu wilgoci